Interview De Telegraaf

Sterker

na tegenslag

Naar eigen zeggen leidde

triatleet Marc

Herremans (42) tot

zijn 27e een perfect

leven. Hij was dag in,

dag uit bezig met zijn grote passie

sport. Na vier jaar aan triatlon te

hebben gedaan, kon hij twee Belgische

titels en twee keer een

achtste WK-plaats op zijn naam

schrijven.

Totdat de Belg op 28 januari

2002 tijdens een trainingskamp

op Lanzarote zwaar ten val kwam.

De diagnose was een complete

dwarslaesie, met als gevolg verlamming

van borst tot tenen. Dat

jaar werd de sporter levenslang

veroordeeld tot leven in een rolstoel.

,,Ik weet dus wat tegenslag

inhoudt”, vertelt Herremans

nuchter. ,,Als professioneel atleet

leek het leven plots geen nut meer

te hebben.”

Sombere gedachten die tot een

dag na de operatie duurde. ,,Toen

kwam het zoontje van mijn zus

langs in het ziekenhuis. Hij

sprong op mijn bed en zei: ’Nonkel

Marc, ik ben zo blij dat je terug

bent’. Dat moment besefte ik

dat ik helemaal geen pech had,

maar juist geluk. Voor hetzelfde

geld had ik dat manneke nooit

meer gezien. In tegenstelling tot

veel andere mensen kreeg ik een

tweede kans die ik met beide

handen moest aangrijpen.”

Ziekte, overlijden, scheiding, een mislukte sollicitatie:

werkloosheid. Vroeg of laat krijgen we allemaal

met tegenslag te maken. Maar u kunt er echt sterker

uitkomen. Een kwestie van de juiste focus.

Door Charlotte Snel Illustratie Kees van de Nes

Herremans pakte zijn wensenlijstje

van voor het ongeluk erbij:

de Ironman van Hawai winnen, de

Crocodile Trophy rijden en vader

worden. Amper veertien jaar

nadat hij verlamd raakte, zijn al

zijn doelen verwezenlijkt. ,,Ik zag

in dat elke tegenslag in het leven

een kans is om terug te vechten.

Iedereen op deze planeet draagt

een rugzak mee. Sommige enorme,

sommige kleine. Maar zolang

je hart klopt en je hersenen intact

zijn, is er nog van alles mogelijk.”

Herremans beweert absoluut

niet dat het makkelijk is. ,,Ik ben

geen goeroe. Ik kende net als

iedereen eens mindere momenten.

Maar het is echt mogelijk om

weer op te krabbelen.”

Als metafoor voor het leven

hanteert de Belg een stel kaarten.

In de westerse wereld starten we

allemaal met mooie kaarten. Maar

net als bij een gewoon kaartspel

trek je af en toe een slechte kaart.

,,Dan gaat het erom: wat doe je

daarmee? Stop je met spelen en

gooi je al je kaarten weg of probeer

je die zwarte kaart om te

draaien en het spel zo kleurrijk

mogelijk uit te spelen?”

Vooral een kwestie van mindset,

benadrukt Herremans. Het gaat

erom hoe u dingen bekijkt. Is uw

slechte kaart een kilometerslange

file? Fijn voor u. Dat betekent dat

u zich een auto kunt veroorloven. Is uw slechte kaart verandering

op werk? Dan heeft u, in tegenstelling tot veel andere mensen, in ieder geval een

baan. ,,Als je zaken op die manier kunt benaderen, zul je uiteindelijk toch gelukkig door het leven kunnen gaan. Ik kan constant balen van het feit dat ik niet meer kan lopen, maar waarom zou ik energie steken in iets wat toch niet verandert?

Ik focus me liever op positieve zaken, hoe klein ook.”

Neem de commotie rond Amerika’s aanstaande president

Trump. Onbegrijpelijk,

vindt Herremans. ,,Ik snap niet

dat iedereen daar zoveel energie

in steekt. Het verandert

niks en je hebt toch niet in de

hand wat er in de toekomst

gebeurt. Ik ga liever met mijn

kinderen in het bos wandelen

dan uren op internet volgen

wat er in de Verenigde Staten

gebeurt. Hoe maakt me dat

gelukkig?!”

Nog een wijze les die de sporter

graag aan iedereen zou

willen meegeven: kijk niet

constant op naar mensen die

meer hebben. ,,We leven in een

soort ratrace. Mensen willen

constant meer, groter, mooier.

Lijkt me heel frustrerend. Ik

ben gaan kijken naar mensen

die het minder hebben. Ja, ik

kan niet meer lopen, maar

bedenk hoeveel kinderen er

elke minuut van de honger

sterven. Dan heb ik toch eigenlijk

geen reden tot klagen?”

Hoewel zijn moeder beweert

dat haar zoon nog exact dezelfde

is, denkt Herremans dat het

ongeluk in 2002 absoluut heeft

bijgedragen aan zijn hernieuwde

blik op het leven. ,,Ik heb

geleerd dat het leven in een

seconde kan veranderen en dat

het, mede door het verlies van

dierbaren, ook zo voorbij kan

zijn. Wie garandeert dat er nog

iets is, wanneer het kaartspel is

afgelopen? Cliché, maar waar:

elke dag is een geschenk.”

Tegenwoordig zet Herremans

zich in als motivatiecoach voor

bedrijven en onlangs legde hij

de laatste hand aan zijn boek

De kaarten van je leven. Het

allerliefste brengt hij zijn tijd

thuis door met zijn vrouw,

kinderen en hond. Van een

voorbeeldfunctie of heldenstatus

wil hij niets weten. ,,Natuurlijk

vind ik het fantastisch

als ik met mijn ervaringen

mensen kan helpen, daarom

heb ik het boek ook geschreven.

Maar laat me lekker in alle

anonimiteit van het leven genieten.”

Hoewel eigenlijk al zijn dromen

zijn vervuld, heeft Herremans

stiekem nog een wens:

ooit weer kunnen lopen. ,,Daar

geloof ik in, maar eerlijk gezegd

is het me meer waard dat mijn

kinderen kunnen lopen. Mijn

bloed stroomt door hun anderen.

Verder wil ik vooral precies

de vader voor hen zijn die

mijn vader voor mij was. Hen in

alles steunen en de waarde van

het leven bijbrengen.” l